A-SPACE EXPO is een projectruimte voor  kunstenaars die in een professioneel kader hun werk willen tonen. De locatie, aan de rand van het park Spoor Noord te Antwerpen, beschikt over 2 polyvalente ruimtes (200m2, 75m2), 50 lopende meter muurruimte en een vrije plafondhoogte van 4 meter. De industriële architectuur, rijkelijk voorzien van dag- en kunstlicht biedt een bijzonder ruimtelijk kader voor tentoonstellingen, fotoshoots en productlanceringen. De ruimte wordt verhuurd op weekbasis. Aan de hand van een portfolio en / of het doel van de tentoonstelling wordt een selectie gemaakt van de exposanten. 

A-SPACE stimuleert kruisbestuiving tussen ontwerpers uit verschillende disciplines (architectuur, vormgeving en kunst) door het creëren van interdisciplinaire samenwerkingsverbanden, groepstentoonstellingen en deelname aan events (Open Ateliers, Kunstroute 2060, …). Voor alle vragen mbt beschikbaarheid, kostprijs en werking: info@a-space.be.

Intra_ Extra
 
Hoe baant natuur zich een weg door het netwerk van de stad? Zowel binnen als buiten muren en oude stadsomwallingen? Of zijn het steden en dorpen die zich wegen hebben gebaand tussen bergen en rivieren, over landsgrenzen heen?
 
De tentoonstelling Intra _ Extra bevraagt grenzen, muren en (conceptuele) scheidingslijnen tussen natuur - cultuur en onderzoekt wat binnen of buiten deze definities valt.
 
In deze tentoonstelling presenteren dertien kunstenaars Intra muros werk, ze gaan in dialoog met de genius loci van de ruimte zelf en met de andere werken in A-Space. Anderzijds verlaten dezelfde kunstenaars de grenzen van deze veilige muren en doorsnijden de dagelijkse stroom van de stad. Dit Extra muros parcours groeit als een promenade d’art door de wijk 2060, waarbij de werken te zien zijn in de vitrines van onze chambres d’amis. Deze wijk, Antwerpen-Noord, valt zelf buiten de oude stadsomwalling. Waar vroeger een moerassig gebied was, herrijst nu een tentoonstelling die de spectres oproept van dit verzonken landschap (zoals in het werk van Max Denys, Carl Verdickt, Nina-Joy Thielemans…).
 
Dit landschap is urbaan geworden, met hier en daar overblijfselen of resten uit het verleden. Begrenzing is volgens verschillende kunstenaars een illusie en net in de reflectie over deze vergeten restruimtes vinden we veel antwoorden terug op bredere maatschappelijke vraagstukken (Lois Weinberger).

Sommige werken tonen de spanning rond de geconstrueerde dichotomie natuur-cultuur, door letterlijke scheidingslijnen te creëren binnen hun eigen werk en hun beelden te fragmenteren met fysieke tussenruimtes (Joost Vandebrug, Carl Verdickt, Max Denys). Andere kunstenaars transformeren kaarten, grondplannen en straten om zich een weg te banen door de verstedelijkte natuur (Adrien Tirtiaux, Lois Weinberger, Davide Zulli). Landkaarten worden gefragmenteerd om er een eigen landschap mee op te bouwen (Davide Zulli); straatnamen worden weggeveegd en vervangen door plantennamen (Lois Weinberger); muren worden steen voor steen afgebroken om er recht doorheen nieuwe wandelwegen te laten ontstaan (Adrien Tirtiaux).
 
We kunnen ons afvragen of er überhaupt wel een scheidingslijn bestaat tussen natuur en cultuur, of dat het oeroude idee dat alles één is (Joost Vandebrug) niet een herstellende visie en oplossing kan zijn in deze tijd. Zijn mens en natuur wel van elkaar te scheiden? Plein air kunstenaars (Nils Verkaeren, Max Denys) plaatsen hun eigen lichaam in de natuur tijdens het ontstaan van hun werk en - zonder zich in de lijn te plaatsen van de impressionisten - wordt het licht bijna even belangrijkals het medium (Stijn Cole, Nils Verkaeren, Max Denys).
 
Andere kunstenaars gaan de natuur net antropomorfiseren, gaan flora vermenselijken en laten lichaam en natuur samenvloeien in hun werk (Nienke Baeckelandt). Dit kan conceptueel oneindig doorgetrokken worden. Ook alles wat we als ‘niet natuurlijk’ bestempelen, kunnen we gaan beschouwen als een organisch verlengde van onze menselijke natuur, waarbij bijvoorbeeld elektronica organisch wordt (Yuxi Lu). Alle elektrische kabels wereldwijd vormen in dit opzicht een soort myceliumnetwerk dat ons allen verbindt en waarin wij gezien kunnen worden als de bladeren van een geconstrueerde boom (Yuxi Lu).
 
Het is voelbaar dat de tactiliteit van materialen als een rode draad door deze expo loopt. Deze voelt soms bevreemdend aan en lijkt wel van een andere planeet (T om Volkaert, Davide Zulli, Nienke Baeckelandt), terwijl bij andere werken nederige en bescheiden materialen als klei en hout net uit onze contreien komen. Ze worden als archeologische objecten ontdekt, verzameld en opgeraapt, (Yuxi Lu, Carl Verdickt, Robert Soroko, Nina-Joy Thielemans) om geactiveerd te worden door de hand van de kunstenaar (Robert Soroko, Nienke Baeckelandt) en samen te komen in deze tentoonstelling.
 
Yirka De Brucker

EN
How does nature find its way through the network of the city? Within and beyond our walls? Or is it cities and villages that have carved their paths between mountains and rivers, across moving borders?
 
The exhibition Intra _ Extra questions boundaries, walls, and (conceptual) dividing lines between nature and culture, and explores what falls inside or outside these definitions.
 
In this exhibition, thirteen artists present intra muros works, entering into dialogue with the genius loci of the space itself and with the other works in A-Space. At the same time, these artists step beyond the limits of these safe walls and intersect the daily flow of the city. This extra muros parcours unfolds as a promenade d’art through district 2060, where the works are displayed in the windows of our chambres d’amis. This neighborhood, Antwerp North, lies outside the former city walls. Where there was once a marshland, an exhibition now rises that evokes the spectres of this submerged landscape (as seen in the work of Max Denys, Carl Verdickt, Nina-Joy Thielemans…).
 
This landscape has become urban, with remnants and traces of the past still visible here and there. According to several artists, boundaries are an illusion, and it is precisely in reflecting on these forgotten residual spaces that we find many answers to broader societal questions (Lois Weinberger). Some works reveal the tension surrounding the constructed dichotomy between nature and culture by creating literal dividing lines within the work itself and literally fragment images with physical in-between spaces (Joost Vandebrug, Carl Verdickt, Max Denys). Other artists transform maps, ground plans, and streets to forge pathways through urbanized nature (Adrien Tirtiaux, Lois Weinberger, Davide Zulli). Maps are redefined to construct new landscapes (Davide Zulli); street names are erased and replaced with plant names (Lois Weinberger); walls are dismantled stone by stone to allow new walking paths to emerge straight through them (Adrien Tirtiaux).
 
We may ask whether a clear line between nature and culture truly exists, or whether the ancient idea that everything is one (Joost Vandebrug) might offer a restorative vision and solution for our time. Can humans and nature really be separated? Plein air artists (Nils Verkaeren, Max Denys) place their own bodies within nature during the creation of their work, and, without aligning themselves with the Impressionists, light becomes almost as important as the medium (Stijn Cole, Nils Verkaeren, Max Denys).
 
Other artists instead anthropomorphize nature, humanizing flora and allowing body and nature to merge within their work (Nienke Baeckelandt). This can be extended conceptually to infinity. Even everything we label as ‘unnatural’ may be considered an organic extension of human nature, where, for example, electronics become organic (Yuxi Lu). All electrical cables worldwide can thus be seen as a kind of mycelium network that connects us all, in which we may be regarded as the leaves of a constructed tree (Yuxi Lu).
 
The tactile quality of materials runs like a red thread throughout the exhibition. At times it feels alien, as if from another planet (T om Volkaert, Davide Zulli, Nienke Baeckelandt), while in other works humble and modest materials such as clay and wood seem to originate from our own regions. They are discovered, collected, and gathered like archaeological objects (Yuxi Lu, Carl Verdickt, Robert Soroko, Nina-Joy Thielemans), to be activated by the artist’s hand (Robert Soroko, Nienke Baeckelandt) and brought together in this exhibition.
 
Yirka De Brucker

A: Biekorfstraat 55; 2060 Antwerpen
E: info@a-space.be
M: 04 76 50 33 24